Czym jest szyfrowanie BISS-1 oraz BISS-E?
2011-09-19, Paweł Piotrowski
Czym jest szyfrowanie BISS-1 oraz BISS-E? - artykuł na SATELLITE Charts
|
|
BISS jest skrótem od Basic Interoperable Scrambling System (z ang. Prosty Interoperacyjny System Szyfrujący). Opracowany został przez EBU pod koniec lat 90-tych. Głównym celem stworzenia takiego systemu było zabezpieczenie dystrybucji dosyłów (szczególnie DSNG). Pod uwagę przy tworzeniu BISS brano wsteczną kompatybilność z DVB-CSA oraz łatwość implementacji. Oczywiście ważnym elementem było zapewnienie wysokiego bezpieczeństwa - długi czas łamania klucza.
BISS w tablicy CAT identyfikuje się jako 0x2600 (często w różnych listingach oznaczany jest nie jako BISS, ale właśnie EBU). Zasada działania tego systemu jest bardzo prosta. Sam system korzysta z specyfikacji DVB-CSA (Common Scrambling Algorithm), który to jest podwaliną prawie wszystkich dostępnych systemów szyfrujących współczesnej telewizji cyfrowej. W DVB-CSA strumień szyfrowany jest z wykorzystaniem dwóch słów kontrolnych (Control Words) - oznaczanych jako CW1 oraz CW2, zmienianych w dowolnej chwili. BISS korzysta natomiast z jednego słowa-klucza, który w specyfikacji nazwany jest słowem sesyjnym (session word). Session word podawany jest do deszyfratora jako ten sam ciąg znaków dla klucza CW1 jak i CW2. Składa się on z 12 znaków (cyfry w postaci szesnastkowej, czyli 0-9 oraz A-F). Da nam to 1612 możliwości czyli 281474976710656 kombinacji. Złamanie jednokrotnego klucza jest nieopłacalne i zbytnio niewykonalne w krótkim czasie (a zwykle transmisje DSNG trwają niedługo - np. jedno wydarzenie takie jak dosył meczu). Do deszyfratora słowo sesyjne zazwyczaj wprowadza się manualnie, jest to klucz jawny, który nie zmienia się w trakcie transmisji. Same EBU zaleca jeśli to konieczne zmianę nie więcej niż co 5 minut (z przerwami na emisję FTA - czas na wpisanie nowego SW).
W 2002 EBU opracowało ciekawą modyfikację systemu BISS zwaną potocznie BISS-E (BISS with Encrypted Keys / BISS mode E), wcześniejsze opracowanie otrzymało wówczas nazwę BISS-1. BISS-E jest bardziej zaawansowaną wersją BISS-1. W pierwszej wersji słowo kluczowe jakie dostaliśmy było jednocześnie bezpośrednio kluczami CW1 oraz CW2. W BISS-E klucz sesyjny jest dodatkowo szyfrowany z wykorzystaniem wartości identyfikujących każdy odbiornik IRD z osobna. Wyliczanie CW odbywa się w dłuższy sposób. Zaszyfrowane słowo sesyjne (64 bity) jest łączone z identyfikatorem IRD (również 64 bity) i z wykorzystaniem obu wartości wyliczane jest "czyste" CW. Jednakże CW zachowywane jest w pamięci odbiornika - nie jest ujawniane, gdyż BISS-E nie miałby sensu.
Jak można łatwo zauważyć BISS-E jest dodatkową autoryzacją - zaszyfrowane słowo sesyjne wygenerowane dla jednego IRD, nie będzie działało w drugim. Klucz BISS-1 jest natomiast identyczny dla każdego odbiornika. Dzięki BISS-E utrudnione jest publiczne udostępnienie klucza - zostaje tylko atak brute force.
Nie ma publicznych informacji co do złamania BISS-E (chodzi o algorytm wyliczający czyste CW), system wykorzystywany jest przede wszystkim w zastosowaniach profesjonalnych, więc nie ma zbyt dużego zaintersowania nim w środowisku piratów.
| | |
REKLAMA
| |
| |
